Confessions part 4

‘Ben ik dan niet genoeg?’, vraagt dat stemmetje in haar hoofd.
Interne woede maakt zich van haar meester, als gevolg van de machteloosheid die haar opnieuw overvalt. Met haar handen op haar slapen, schudt ze haar hoofd wild van links naar rechts. ‘Ik moet ophouden mezelf te tergen’, spreekt ze zichzelf vermanend toe, zonder haar mond te gebruiken.

Haar hand beweegt zich richting haar kop koffie, als ze luid uitademt om ontspanning van haar lijf en gedachten af te dwingen. Ze neemt een slok in haar mond en net als ze wil doorslikken, klinkt het intern: ‘meer dan mezelf zijn, kan ik toch niet doen?’, en: ‘ik ben toch best leuk?’

In een onbeheerste beweging, strekt ze haar arm uit en vliegt de halfvolle koffiemok door de keuken. Ze ontwaakt uit haar twijfels en onzekerheid op het moment dat ze zich bewust wordt van de bruine vloeistof die langs de witte muur en haar kin naar beneden druipt. Scherven aardewerk op de koude tegelvloer. Dat beeld breekt haar.

Eindelijk in staat om de machteloosheid te passeren, komt het verdriet los.

Ze legt zich neer op de tegelvloer, koud maar juist goed om haar te laten voelen. Dat ze leeft. Dat ze weer in staat is om haar gevoelens te uiten. Te huilen. Om dat wat is geweest. En best nog voortgezet kan worden.

Musing thoughts

‘krak’
hoort hij
wanneer zij
haar vuist balt
en haar gewrichten
onder spanning zet

wijd open
spert hij zijn ogen

‘bom’
klinkt het dof
in zijn hoofd
zodra haar vuist
zijn jukbeek raakt

ongewild
brengt hij
zijn handen
naar zijn gezicht


ze glimlacht

triomfantelijk

Avoiding thoughts

Ruw katoen hangt om zijn ruige lichaam heen
De wind doorboort het
Zijn rug koelt af
Hij rilt en kijkt op

Een nauwsluitend badpak omspant haar lichaam
Het water spoelt om haar enkels
Haar borsten koelen af
Ze slaat haar ogen neer

Slippery thoughts

I can’t say I regret
although I understand your disgust
Should I admit
all of my capabilities to seduce
have been seen by others

Of course I didn’t let them
Didn’t let myself
do all those things I dreamt of

I just kept dreaming
and will keep on dreaming
Living in a daydream

Slippery moments,
sweaty palms,
shimmering lips,
and cold steal against my back

I’m breaking all the rules I didn’t know
without even noticing

Will you keep it a secret?

Ageing thoughts

Rimpels raken me,
omgeven mijn ranke lijf
Raken me niet fysiek,
doen slechts beseffen wat zal komen
Zodra ook mijn lichaam is verouderd

Voorzichtig strek ik mijn arm uit
en raak zijn kin aan, zijn nek
Hangend vel

Zachter dan verwacht
Vertederend,
zonder medelijden te wekken

Nam je me maar mee,
o wijsheid

Slumbering thoughts

In het ondergrondse
Bladeren verduisterd
Lantarens vechten
Langs de promenade
Haren in zijn ogen
Opkomende storm

Confessions part 3

Mijn kersenrood gelakte nagels zoeken hun weg
Langs haar ruggegraat
Langzaamaan steeds dieper wegzinkend in haar huid
Een trillende pols tot gevolg

Verschrikt pakken haar fijne vingers mijn pols
Stevig vast
Diep donkerbruine ogen kijken naar mijn gezicht
Terugkijken durf ik niet
Totdat ze zegt: ‘pak me dan toch beet’
De rollen wisselen
Ik volg orders

Confessions part 2

Nog diep in slaap begon ze te lachen. Hardop. Eerst stootte ze wat losse kreten uit, maar al snel regen die zich aaneen zich door de allesoverheersende regelmaat. Verstrikt in de lakens trappelden haar voeten woest in het rond. Haar lange golvende lokken overdekten haar grove gezicht. Heftige ademteugen wurmden zich een weg naar buiten. Gezucht klonk op, terwijl haar tong over haar onderlip bewoog. Aftastend.


In een uiterst trage beweging openden haar ogen zich. Het oogwit maakte langzaam plaats voor haar donkerbruine regenboogvlies. Grote pupillen keken met een verschrikte blik de kamer rond, voor zover zichtbaar vanuit die positie.

Fading thoughts

Straatlantaarns werpen hun schijnsel over mijn witte gelaat
Mijn schaduw strekt zich uit in de vier windrichtingen
Het asfalt lijkt te verkleuren,
licht op en verduistert

Plakkerige bladeren kleven aan mijn koude blote benen
Onhandig wapperen mijn handen erlangs,
schaafwonden ontblotend

Een blos glijdt over mijn wangen
wanneer ze langsloopt

Schaamte of trots?

Sticky thoughts

Stroperig beweegt de massa zich voort
Blanke huid
Overmeesterd

De kleur van karamel

Hoofd beweegt vrijwel ongemerkt
Neus raakt oksel
Geur drijft binnen
Hersenen ratelen
Bijna hoorbaar

De geur van karamel

Elleboog verder richting plafond
Ontneemt het licht aan de half gesloten ogen

Benauwdheid vermengd met suiker
Ogen sluiten zich
Mond verder open

Tong strekt zich uit richting arm
Raakt de massa en vertrekt weer richting mond
Sliert karamel verlengt zich

Knap

Zoete oksel
En een te korte tong
Help je me?

Confessions Part 1

‘Waarom,’ vroeg hij, ‘zou ik jou pijn willen doen?’
Eerlijk gezegd kon ik me eindeloos veel redenen bedenken.
Gekrenkte trots, aangetaste mannelijkheid, versterkte onzekerheid, reflectie van zijn ongeduld, verlangen naar seksuele vrijheid, zich opdringende jaloezie, de lichtelijk agressieve aard die zich verschuilt en het niet verminderde onbegrip.


‘Draait het er niet om dat ik jou pijn doe?’
Een verschrikte blik nam bezit van zijn gezicht. Hij deed zijn best om nonchalant over te komen, maar zijn ogen liegen nooit. Niet tegen mij. Dat lukt hem niet. Hoewel ik een mens met weinig overbodige trots ben, krulden mijn mondhoeken zich bijna. Ik wist dat ik gelijk had. Hij wist het ook.

Calming thoughts

Draai draai draai je om
Kom dichterbij en raak ons aan
Laat ons toe, duik niet weer weg

Je bent zo mooi, zo zacht, zo lief
Waarom dan bang
Geduld alsjeblieft


Natuurlijk mag je zijn
Schaam je niet voor ons

Ontdooi nu toch, laat me je omhelzen
Mijn warme energie je omgeven
Overrompelen

Ja, je straalt
Mijn hemel, wat ben je toch schitterend

Torn thoughts

Verscheurd
Dwarrelen blaadjes op mijn koude lichaam neer
Geen kriebel veroorzakend, enkel beschutting
Schuilend voor de onhebbelijkheden van mijn medemens
Al schokkende beweegt mijn lichaam zicht voort
Gelijk een slang

Unconscious thoughts

Jij rent mij achterna en blijft maar rennen. Je zou eens moeten weten wat ik ervoor over heb om je af te schudden. Ik ga harder, pers alle adem uit mijn longen in de hoop sneller te kunnen lopen dan ik me tot nu toe kon voorstellen. Alsjeblieft geef me een kans, lot. Noodlot.

De steken in mijn zij beginnen het over te nemen en mijn knieën houden mijn gewicht nog amper omhoog. Begin ik te bibberen of verbeeld ik het me? Nee meisje, niet denken. Blijf rennen en focus. Het is je enige kans. Je laatste. Dit is het.

Almaar dichterbij komende hoor ik je zware adem en je lompe voetstappen. Naderende energie met een nog zwaarder lichaam, amper onder controle. Maar snel. Te snel. Ah!

De muis van mijn rechterhand schaaft over het asfalt, ik voel hoe de steentjes zich door mijn huid boren. En dan mijn jukbeen die met een ontspannen klap de grond raakt. Zo hard dat mijn schedel weer opveert en opnieuw richting grond stort. Brandende pijn, die al snel wordt overstemd door het gewicht van het lichaam dat bovenop het mijne belandt. Kilo’s en kilo’s nemen het over, moeiteloos de mijne overstemmend.

Geen lucht meer. Dit is het einde.

Bewusteloos.

Appeasable thoughts

helrode lippen
speeksel vermengd met kleurstof
zwijgend kijkt ze toe
hoe de lust groeit vanbinnen

uiterlijke schijn van zelfbeheersing
die zij moeiteloos doorgrondt
enkel haar doordringende blik benodigd
razernij die volgt

herinneren kan zij zich niet
hoe zij ooit wilde vluchten
nee liever dan
geweld

dadigheid

geweldig

Distracted thoughts

Verwrongen tot vierkant geruis
Kruipende richting zwarte muren
Mat witte vensters
afglijdend tot het verworpene

Voortdurend
voorgestuwd

Omgeven door brandend licht
Afgeleid door donkere hoeken

Mourning thoughts

Stralend breken zij door
onoverwonnen narcisme leidt hen
geheel onbewust van de veelheid aan kleuren
die zij onterecht negeren
waar zij roekeloos overheen walsen
geen respect voor zullen opbrengen
omdat ze niet zien
niet zien

kortzichtigheid
benauwdheid
beperkt leven
bekrompenheid
en maar roepen dat zij wereldwijs zijn
O, wat een zonde...kijk toch eens echt!

Entangled thoughts

verstrikt in rode gordijnen
genoeg kun je me nooit geven
muren dichterbij dan het besef


gegrepen door allerhande insecten
die verwoorden wat het staal poogt
me toe te fluisteren


het mag niet zijn

Dromerige woorden dwalen om me heen. Ze maken een schuifelend geluid, sch sch sch. Alleen omdat ik het geluid herken, weet ik dat het de woorden zijn - en niet de muizen op mijn zolder.

De woorden kruipen langs mijn lichaam op en neer, onderwerpen mijn lichaam en gedachten aan hun willekeur. Sturen me op weg. Stimuleren me, houden me op de been.

De muizen, mijn fijne huisgenootjes, fleuren mijn dagen op met hun knusse gescharrel en geschuur. En mijn nachten: het geluid van hun gerommel verwerk ik in mijn dromen. Zo zie ik mezelf op mijn knieën door de woestijn kruipen, mijn huid pijnlijk door allerhande verwondingen. En dat terwijl ik simpelweg in mijn zijdezachte cocon lig opgerold.

Laat me nog maar even liggen alsjeblieft. En muisjes: vermaak me met jullie fijne geluidjes. Ik draai me nog even om. Terwijl de woorden mijn huid blijven kriebelen. En mijn gedachten sturen.

Escaping thoughts

Onverhoeds greep hij mij beet
Onverbeterlijk liet hij zich leiden door zijn lust
Onverdraaglijk de pijn die mij langzaam maar zeker overmeesterde

Hoe hij zich vergistte, besefte hij zich klaarblijkelijk niet
Mijn overlevingsangst onderschatte hij zonder meer
Ophopende woede en agressie
Zintuigen op scherp

Knock-out

Rennen maar

Interactive thoughts

"Ik deins even terug als de taal gelijk doet. Ik deel net niet, maar open je, ik doe het en we dansen samen een verhaal.
Laat de muziek vloeien, rijkelijk als al die keren, alle dromen en alles wat ik nodig vond uit te spelen." [schreef Gaab*]

Het verhaal wordt gedanst
ondergaat het ingetogen
Herkenning volgt op ontdekking
en de donkere lichten krijgen de overhand
Hoopvol en verduisterend tegelijk

Deprived thoughts

floating in sub space
how would it feel
knowing boundaries are fading
handed over to her fancies
doing as she pleases

flesh but no soul

how would it feel

would I really need the knowledge
or shall I live without?

Biting thoughts

paperwork
all over my bedroomfloor
howcome I do not remember
what went on
some four hours ago

how alcohol can make me mix things up

twisted
pulling your hear
biting your thighs
scratching your sensitive back
until you hurt me

and so I wake up
unwillingly

Crawling thoughts

draaiend
als een caroussel
eyeliner die uitloopt

slingerend
bijna over de kop
kapsel in de war

laat me gaan
totdat ik niet meer kan

ik kom vanzelf weer teruggekropen